SUKARNO HATTA Airport

Wonen in Indië

We bezoeken een pasar ikan (vismarkt), stinkend, vol, druk, geen toeristen, veel etenswaar en rijden naar een Padang restaurant om te eten. Spaarlampen zonder lampenkap, met plastic beklede stoelen, TV hard aan: het eten is prima: 18 bakjes, zelf kiezen; wat je eet betaal je (omgerekend voor 4 personen € 12,50).
We rijden naar de haven, prachtige boten met houten opbouwen, waar veel hardhout wordt gelost, handmatig!
Na de haven rijden we langs ongekend luxe, hoge kantoor/flatgebouwen, brede lanen, ambassades, het enige dat niet verandert is het verkeer, en vervolgen de snelweg naar Bogor, voor de Hortus Botanicus.
Is de Hortus in Sri Lanka wel de grootste en de oudste? Ook deze hortus is fantastisch. Het regent warm, eigenlijk heel lekker. We rijden door naar ons Guesthouse Happy Valley, even buiten Bogor. Een droomoord met veranda, uitkijkend over rijstvelden, wild stromende beken, waardoor we elkaar nauwelijks kunnen verstaan als we op de veranda zitten.
's Avonds eten we in het ´hoofdgebouw´ en daar is een fax van de apotheek! Addy heeft kretek (Indonesische sigaretten) voor me gekocht: heel kruidig (kruidnagel), maar erg lekker.

Norma was stagiaire in Alkmaar en leert nu voor verpleegkundig manager, werkt als artsenbezoeker om hypertensieapparatuur.te verkopen (die ze inkoopt vanuit Duitsland), haar man is afgestudeerd arts en heeft voor zijn specialisatie (radioloog) nog twee jaar te gaan.Hij heeft een auto van zijn ouders, zij rijdt brommer (met zakdoek, zonnebril, helm).Het eten is prima en wat overvloedig.
Dan komt de verrassing: ceremonieel en traditioneel wordt middels een hartelijk welkomstwoord (iedereen staat) mij een mooie versierde doek omgedaan, en word ik plechtig tot de familie toegelaten. De doek is de doek van Norma's familie, met spreuk  dat het me goed zal gaan erop geborduurd.
Na gekus en felicitaties zijn SJ+H aan de beurt.De doek van Haar familie hebben ze al eens op deze manier gekregen, nu is de doek van Zijn familie aan de beurt. SJ+H wordt het emotioneel wat veel.
Daarna worden we door Norma's man per auto naar het hotel gebracht, het is dan 19.00 uur! Natafelen of lang blijven is er in dit land niet bij: eten en wegwezen, en dat terwijl het verkeer, de handel, het leven dag en nacht doorgaat. We zijn allemaal doodmoe (lange dag, warmte, niet gerust 's middags) en gaan ons eerst verschonen en wat rusten, dan drinken we wat in de lounge en gaan naar bed. Morgen om 8.00 uur ontbijten, dan geld pinnen, kleermaker, edelsmid, stempels ophalen.

Donderdag 13 maart.
We ontbijten om 8.00 uur en SJ en ik gaan om 8.30 naar Pini de naaister, een stokoud vrouwtje met een naaiatelier met naaisters, waar zij de scepter zwaait. Ze spreekt Nederlands, vindt mijn bloesjes maar niks, wil liever een jurkje maken en maten nemen, iets ingewikkelds om haar kunsten te tonen. Ik blijf bij mijn lullige niksbloesjes en haltertopjes. Morgen is het klaar. Henk heeft vandaag vrij van ons. We gaan met Addy naar Kotagede, Tom's Silver, edelsmid. Van de werkbanken zijn er maar enkele bezet. De mensen zitten op zeer lage krukjes aan een lage tafel. Het filigraan is dun zilverdraad dat met een pincet in de juiste vorm wordt gebogen. Het geheel wordt bestrooid met zilverpoeder en dan met een lage snelle vlam dicht gesoldeerd. Ik zoek ringen met halfedelstenen: weinig moderne zettingen. Ik zoek een ringetje met een groene kattenoog, een met lapis lazuli en een met parelmoerschelpjes rondom. Het edelsmeden heeft hier een hoog niveau,ondanks gebrek aan vergrootbrillen, etc. Polijsten gebeurt met de vrucht van de Ierak, een soort grote pit, die schuimt als je er een tandenborstel over haalt. Een klein beetje van dat schuim op een tandartsenpulktangetje en dan wrijven!
We laten ons na dit bezoek afzetten bij de hele grote Pasar Beringharjo
aan de Malioboro, 3 verdiepingen hoog; iedere cm is benut: prachtig en indrukwekkend. We drinken wat in een favoriete ´afspreekplek´, Restaurant Cirebon aan de overkant, de bekende neonlichten, een groot lokaal, maar heel gezellig en mooie oude tegels. We gaan nog naar een warenhuis, Toko Progo, een soort Hema/Blokker; alles is te koop, van wasmachines, elektrische rijstkokers, tot petroleumstelletjes en placemats.
In een lelijk en ´chic´smakeloos, duur vertoon van veel spiegels etc. restaurant eten we heerlijk Chinees. We stappen nog een echt warenhuis in voor de rijken, een soort  hele grote broer van de Bijenkorf, met roltrappen en heel veel merkshops! Addy brengt ons terug naar het hotel, tijd om te rusten van 15.00-17.00 uur, dan gaan we naar een neef Nenda en diens vrouw Padmi van Huib. Hele leuke krasse tachtigers! Spreken talen, woonden dertig jaar in Parijs en zijn erg goed op de hoogte van alles en hebben dan ook nog een mening. Heel gezellig; ze hebben een leuk huis in een stille zijstraat vijf minuten lopen vanaf het hotel. Ik krijg een mooi gebatikt make-uptasje, SJ een mooi rieten doosje met deksel met geborduurde bloemen. Heel lief, leuk, hartelijk.Om 19,30 zijn we weer in hotel Santika, waar we ons wat opfrissen en nog even wat drinken. Morgen vertrekken we. Yogyakarta is erg bruisend, leuk,oosters, gezellig, etc.etc.

vrijdag 14 maart
Vanmorgen om 9.00 uur ontbeten in Santika in Yogya. In alle rust, wel Indonesische gasten ditmaal. Om 11.30 even naar Pini om mijn bloesjes op te halen: (2 topjes+2 bloesjes voor 300.000 RP= € 30,-), mooi gemaakt, simpel , perfect voor warme dagen. We rijden tachtig km naar Solo en stoppen eenmaal bij het grote opgegraven en herbouwde tempelcomplex Prambanan: prachtig in een mooi park. In het hotel aangekomen zijn we toch wat moe (14.30 uur ) en besluiten wat te lunchen en daarna hebben we een afspraak met een broer van de mevrouw in Indonesische afhaaltoko op het Ritsevoort in Alkmaar. Huib heeft een rugzak vol cadeautjes enz. meegenomen voor haar familie. We worden opgehaald met een soort jeep en worden bij de mensen thuis onthaald op lekkernijen; we moeten blijven eten! Ze hebben twee stevig uit de kluiten gegroeide dochters, en de derde (11jr) is ook al op weg haar zusters te evenaren.Ze hebben een leuk huis, met TV, computer, geborduurde leeuwen als schilderij, een dressoir en koelkast. Een grote L-vormige bank, een mager tekkelachtig hondje. Het eten is heerlijk en,z oals aldoor, overvloedig; de fruitmand moeten we meenemen. Na veel gezoen en hartelijkheden gaan we terug naar het hotel geëscorteerd door de oudste dochter; zij spreekt drie woordjes Engels). We zijn erg moe en zien op tegen morgen: 300 km rijden naar de volgende stek en gaan na even iets te hebben gedronken in de bar, naar bed. We zijn de enige gasten in dit luxueuze hotel, zoals al de hele reis!

Zondag 16 maart
Na het onbijt vertrekken we uit hotel Santika Surabaya, bekijken de haven; veel grote boten liggen voor anker, een personenvervoersveerboot zit vol mensen, onder een zeil, op houten bankjes= geen plezierige manier van reizen. Daarna een bezoek aan de gigantische Tunjungan Plaza, met schaatsbaan op de begane grond. Onderweg naar Malang bezoeken we nog een museum.Een klas puberende moslimmeisjes moeten er ook heen: ze hebben meer belangstelling voor hun mobieltjes, en discmans en de blanke toeristen (=wij).Ook Malang is groot en druk, koeler en aangenaam. Veel stadsbusjes die af en aan rijden. We eten wat in Toko Oen, een restaurant dat al bestaat sinds 1930, met nog dezelfde menukaart ( voor de Nederlanders die hier woonden). We logeren in een mooi oud hotel, Graha Cakra Hotel, vroeger radiostation van de republiek), begin vorige eeuw, heel goed onderhouden, in een mooie buurt. Ook hier zijn we bijna de enige buitenlanders.We eten in het hotel, schuiven Addy paracod 500/50 toe voor vanavond en morgenochtend. Een meisje speelt op de vleugel aan een stuk door easylistening ca. 2 uur lang, met veel gemak en routine ! We lopen nog een rondje door de prachtige buitenwijk met grote oude huizen en gaan dan toch naar bed. De airco heb ik vannacht niet nodig, de ventilator boven het bed is genoeg.

Maandag 17 maart.
8.30 uur onbeten in  hotel , om 9.00 uur vertrekken we naar ´boven´, de bergen in. Malang is koel, ong. 27 gr.C, met een zachte wind. Malang heeft brede rustige straten, met oude Nederlandse huizen, minder straathandel in het centrum, wel veel kramen, maar minder vol en druk. Een katholieke kerk, moskee, en scholen en universiteiten dito.We eten als lunch pisang goreng (gebakken banaan) drinken in een prachtig dertiger jaren huis dat is verbouwd tot (decadent) hotel. We gaan nog verder naar boven naar Selecta en een reusachtige waterval, 50 m? Indrukwekkend! We rijden weer terug naar Malang, winkelen wat (Henk:zwembroek, wij fotorolletjes, etc.).We gaan terug naar het hotel om wat te rusten en spreken met Addy af om ons op te halen om 20.00 uur om elders te eten(vanwege de enorm harde lifemuziek; vanavond een combo). Addy brengt ons naar een Chinees, met zeer uitgebreide kaart (ook ned.: zuurkool met klapstuk, etc.) Als ik de w.c. zoek blijkt het restaurant een vleugel te  zijn van een hotel dat gerenoveerd wordt, en wat een verrassing.. tussen de puinhopen een ware museale verzameling van wajangpoppen, Chinese handpoppen, porselein, meubels, etc. Het is erg donker, we besluiten morgen terug te komen om wat te drinken en dan nog een goed te kijken. Addy haalt ons op om 21.30 uur en we gaan terug naar het hotel. Ik heb last van mijn maag ( pruimen?) en darmen, en verdwijn meteen naar mijn kamer. Bush kan niet langer wachten de oorlog tegen Irak te beginnen ! Morgen?

Dinsdag 18 maart
We gaan terug naar Hotel Tugu van gisteravond. Bij daglicht is het zo mogelijk nog indrukwekkender: een enorme verzameling en uiting van waardevolle antieke meubels, servies, zilverwerk, wajangpoppen, wandbekleding, etc.etc. van een rijke Chinees die het hotel op deze manier aankleedt zodat iedereen ervan kan genieten, er wordt nog gerenoveerd, maar als het klaar is kost een kamer van 99,00-1000,00 dollar per nacht.Er is ook een Spa-afdeling, met massageruimten (antieke ligbanken) , etc. Zo verschrikkelijk mooi, smaakvol, en verrassend gedurfd (een hoge kale lange gang knaloranje, een vergaderruimte met zwart plafond, antieke tafels en stoelen, gedurfde kleuren kussens, etc.) We drinken er thee om alles op ons te laten inwerken, en gaan weer lopend door Malang, slenteren over een enorme vogeltjesmarkt, waar ook levende krekels p/st in een plastic zakje als voer voor de  vogeltjes gekocht kunnen worden. Prachtige bamboe en houten en /of beschilderde kooitjes; heel bijzonder! Bij Toko Oen pikken we Addy weer op om te lunchen; na de lunch brengt Addy ons naar ons hotel. 's Avonds gaan we lopend even verderop eten, een vreemde kaart, we bestellen saté plus rijst, Henk een omelet. De saté wordt buiten naast het restaurant op een vuurtje klaargemaakt. Het is heerlijk. Het klimaat in Malang is heerlijk, een beetje koud, i.v.m.Yogyakarta, 26gr.C, ? en 's avonds koelt het nog iets af!

Woensdag 19 maart
vanmorgen Malang (hotel Graha Cakra) verlaten, richting Bali (in 2 dagen), met een stop in de bergen (Probolingo), bij de Bromo. Vannacht om 3.30 uur vertrekken we  om de zonsopgang te zien (SJ+H blijven lekker in bed: de een met gekwetste ribben, de ander met een pijnlijk been + insectenbeet in arm). Hier in de bergen is het koud, we krijgen een jas voor de trip per jeep voor de komende nacht. Het hotel heeft buiten ons geen gasten.

Donderdag 20 maart
We vertrekken om 3.30 uur met een jeep naar boven: enorme haarspeldbochten, ravijnen. De chauffeur rijdt alsof hij achternagezeten wordt, zonder verlichting, sportief macho. Om 5.15 zijn we boven, het is nog donker, veel wolken onder ons. Als de zon doorkomt veranderen de wolken in knalroze, de vulkaan die eerst nog zichtbaar pluimpjes spuugde is dan in wolken gehuld.

Het is prachtig en de moeite waard! De weg naar beneden wordt net zo beestachtig gereden, alleen is nu zichtbaar hoe de dorpjes onderweg zijn, de enorm steile bergen waarop terrassen worden bewerkt, de zandvlakte tussen de vulkanen: een soort maanlandschap, zonder enige samenhang, wijds, dor. Halverwege zijn opeens veel paardjes met berijders die de toeristen aanbieden een stuk te paard verder te gaan: mijn nieren en darmen liggen allang niet meer op hun plaats, dus ik bedank. In het hotel aangekomen ( 7.15 uur) ben ik steenkoud, stap met kleren aan in bed om op te warmen en bij te tanken.

Vrijdag 21 maart
Om 8.30 ontbijten we, om 9.00  uur te vertrekken, richting Bali.De reis is veel verder dan ik had gedacht, met enkele stops om te eten/drinken/lunchen arriveren we om 18.00 uur in een koffieonderneming in Kaliklatak, waar we een huisje bewonen met een mandiebak! Heel lekker na zo'n erg vermoeiende dag,, morgen dan toch echt naar Bali (ook weer een lange rit!).'s Avonds krijgt eerst SJ ruim een uur massage van een heel oud vrouwtje, daarna ik. Met een muntrand schraapt ze hard over mijn armen,benen,borsten,rug, prevelt wanhopig en zucht regelmatig, en maakt ongeduldig duidelijk hoe ik moet liggen, voor de volgende pijniging.De massage is heerlijk, de munt mag wat mij betreft achterwege blijven! Ze masseert alles en totaal, vanaf je tenen tot je kruin.
Na de massage (we zien er beiden erg mishandeld uit: overal bloeduitstortingen van de krassen met de munt) is de tafel gedekt en krijgen we heerlijk te eten.
Moe en voldaan drinken we nog wat op het terras en gaan slapen: morgen naar Bali.

Zaterdag 21 maart
De rit naar de veerboot valt mee, er varen veel rij op/rij af boten, die nauwelijks auto's/toeristen vervoeren. Op onze boot rijdt alleen onze auto erop! Het vaartochtje (helaas maar ongeveer drie kwartier?) is heerlijk: de zee, het uitzicht, het water, de wind, ik geniet.
Op Bali aangekomen hebben we nog een hele rit te gaan; iedereen is moe en valt in slaap. Ik heb het te druk met kijken: prachtig landschap, vogeltjes ! in de lucht (op heel Java niet gezien, alleen in kooitjes!), runderen die de ruimte hebben in een weiland met bomen voor de schaduw.
Er wordt hier ook anders gebouwd; soms een tweede verdieping, veel versieringen, houtsnijwerk op de deurposten, hindoebeelden in de tuinen,etc. Ik vind het prachtig.Het hotel ligt pal aan zee.Er wordt veel geleurd met handelswaar in de stalletjes langs het strandpad, maar er is bijna niemand als potentiële klant!
Addy's werk zit erop,we bedanken hem voor de goede zorgen: voor hem een hele reis terug en hopelijk een volgend gezelschap!

Zondag-maandag 22/23 maart
De zondag is enig: iedereen is vrij, hele gezinnen komen met spullen op het hoofd aankuieren om te picknicken aan zee.Mensen gaan massaal, met kleren aan, het water in, gaan dan zitten/praten/elkaars rug wrijven, nemen een zandbad (=graven zich in tot aan het middel, en blijven dan rustig mediterend een tijd zo zitten), lopen dan de zee weer in om zich af te spoelen.De vaders zijn opvallend lief/zorgzaam/oplettend op de kleine kindjes.Pas als het donker wordt vertrekt men weer Gelukkig waren er  nu ook geen toeristen om deze serene zondagsviering te verstoren.

's Avonds gaan we ergens eten, met heuse life kroncong muziek! Wat een prachtig besluit van deze vakantie:een mooie zangeres, bassist(plukkend), cellist (staand, cello op heel hoge poot, ook plukkend), dwarsfluitist (oudere heer, als enige zittend), 2 spelers/zangers met ukelele en quinto. Alles zonder versterking!

We bezoeken een huis aan zee vlakbij het hotel waar een Belgische kunstenaar (Le Mayeur, met zijn beeldschone model en legong-danseres Pollok) woonde en werkte.Het is prachtig; veel houtsnijwerk aan en in het huis, mooie schilderijen!
De volgende dag = maandag, heeft Huib een chauffeur geregeld.Hij brengt ons naar Ubud, een soort Bergen, maar dan anders, naar het Neka Art Museum: Een prachtig museum,heel goed onderhouden, prachtige ruimtes, waar alles mooi tot zijn recht komt. Hier hangt werk van de Zaandammer Arie Smit en hele mooie, goed bewaarde oude Balinese schilderstukken. Daarna nog naar een ander Puri Lukisan Museum.

´s Middags weer naar Holland.
Rest: de foto's, warme herinneringen aan alles, cd's. Ik moet hier toch nog eens naar toe; het was gewoon te kort!

(Tekst Karin, maart 2003)